تبليغاتX
روز موقت 2
قضیه از اینجا شروع شد ...از همین سه تا نقطه!

 

 

........

 

من سکوتم ، سکوت یک مرده !

سایه ی یک صدای سر خورده

یک اتاق همیشه در بسته

یک عبوس همیشه آزرده

مثل یک نیـــمـ/کَت تک و تنها

مثل گل های پارک افسرده

مثل وقتی که بر نمی گردد

دختری که دل تو را برده

تو صدایی ! صدای مردی که

در خیا بان گلوش جر خورده

تو صدایی !  صدااا! 

 ولی هیچی

در سکوتم چرا نمی پیچی...

 

 

 

 

 

 

برگشت من

 

نمیدونم چرا دوباره وبلاگ زدم ؟

اما زدم !

مثل حرفی که نباید میزدم

اما زدم !

به هر حال کی اهمیت میده ؟

 

 

عجیبه نه !؟

 

وقتی برگشتم متوجه شدم سید مهدی موسوی رفته !

....

ناراحت نشدم (چون نمیشناختمش!)، اما کمبودشو حس کردم

عجیبه نه !؟

 

 

همین فردا بود

 

بقیه ی چیزا مهم نیست !

مهم اینه که (همین فردا بود) رسید

راستش فکر نمیکردم مجله به چاپ سوم برسه

اما رسید

و به دست من هم رسید

تردید ندارم که مجله ، نه تنها حاصل تلاش سید مهدی موسوی،

که حاصل تلاش شبانه روزی  بچه های جوان و با انگیزه و پر انرژیی

مثل : فاطمه اختصاری و محمد رضا شالبافان و ...بوده که برای بار

سوم ، با طراحی و کیفیتی بهتر از قبل (در حد یک مجله ی حرفه ای)

به چاپ و توزیع رسید

امیدوارم رفتن  سید مهدی موسوی ، تاثیری روی چاپ مجله نذاره و

شاهد چاپ شماره های بعدی مجله هم باشیم !

 

 

 

توصیه نمی کنم !

 

توصیه نمیکنم ، اما فکر می کنم برای همه ی کسانی که به صورت

حرفه ای با شعر ، سر و کار دارن ، و می خوان جریان های روز ِ

ادبیاتو بشناسن ، لازمه که حتما یکی از این مجله ها(همین فردا بود)

رو داشته باشن

 

 

شیرازی ها  

 

دوستان شیرازی میتونن برای تهیه مجله با من تماس بگیرن

 

 

این گروه خشن

 

 

با خبر شدم که در هفته ی گذشته  محمود رضا برامکه  و رامین خواجه پور

 و حسین کد خدایی به روز شدن

توصیه می کنم حتما روی اسمشون کلیک کنید!

 

 

 

مترسک ــــ خیابان

 

 

داری به چی فکر می کنی مترسک متروک؟

تو که مغز نداری !

   می خواهی خودت را تا کی

                                     مثل میخ !

                                         در کله ی زمین فرو کنی

 

مگر تو شاعر نیستی 

                       پادشاه شهر ِ اُز (OZ)

 

مگر یادت رفته؟!

 زمین ترک خورد و اولین آسمان خراش ها

                   از شکاف پوست همین دهاتی ها بیرون زد

 

حالا پاریس شهر بزرگی شده اما ...

                                   اما شیراز !!!

                   این شاهکار شهر های درجه 3 ی جهان را

                                                                    تو برایم سرودی

 

اینقدر به جنگ بی تفاوت نباش

           دارد چشمت را در می آورد

اینقدر به کلاغی که بر شانه ی چپت ...

 

[ پرهای کاه از شکاف صورتت بیرون می زند]

 

مگر تو شاعر نیستی

تراکتور پیر می گفت :

                             (شاعران از تبار شهیدانند)

مگر تو شاعر نیستی

 

اولین شهید از همین جا آغاز  شد

      وقتی مگسک شانه ات را پوشش داد و

                               سر کلاغ در چشمت جا ماند

 

مگر یادت نیست ؟

                   تو مترسک نبودی

                                        تو شاعر بودی

 

فرمان آتش که صادر شد :

 

((شاعران از چنگک های رعد و برق آویزان بودند 

تیغه های رنگین کمان

                            لخت

                                  در هوا

                                          می چرخید و

                                                          می چرخید و

 

دانه های باران

                    مثل گوشت چرخ کرده

                                                 بر زمین می ریخت))

 

مگر یادت نیست؟!

 

فرمان آتش که صادر شد !

            خیابان داشت

                 بزرگ ترین شعرش را می سرود

 

 

 

                                       ( اصغر معصومی )

                                            

 

 

 

نوشته شده توسط اصغر معصومی در ساعت 17:41 | لینک  |